Wkrótce znalazła się u celu. Otworzyła drzwi i weszła do znanego pomieszczenia. Wydawało się być puste. Wchodząc dalej, położyła książki na krześle, po czym sięgnęła do spinki, aby rozpuścić włosy. Gwałtownie potrząsnęła głową, zasypując brązowymi lokami plecy. Usłyszała za sobą cichy dźwięk. Uśmiechnęła się, ale nie odwróciła.

Ramiona w czarnych rękawach otoczyły ją delikatnie, po czym zacisnęły w jej talii i przycisnęły do twardego torsu.

- Spóźniłaś się.

- Wiem. Dziewczyny mnie rozproszyły…

Sięgnęła ręką do tyłu i przyciągnęła głowę czarnowłosego mężczyzny do swojej szyi. Westchnęła głośno, gdy ciepłe, miękkie wargi zaczęły wędrówkę po wystawionym ciele.

- Wystarczająco, aby trzymać cię z daleka ode mnie?

- Nigdy.

Odwróciła się, a jej dłonie powędrowały do guzików czarnej koszuli mężczyzny stojącego przed nią. Uniosła głowę i szybko otworzyła usta, aby przyjąć gorący język Severusa Snape’a.

Mimo stale rosnącego pragnienia, usłyszała, że ktoś się zbliża. Dłonie, nie te Severusa, który trzymał jej głowę, aby mieć lepszy dostęp do jej ust, przesunęły się od pleców po uda, podciągając spódnicę w górę, po czym zacisnęły się na jej okrągłych pośladkach. Następnie poczuła długie palce, które zaczęły delikatnie ślizgać się między nimi, schodząc co raz niżej.

Jedna z jej rąk opuściła Severusa i sięgnęła do tyłu, aby znaleźć drugiego mężczyznę. Oderwała usta od czarnowłosego kochanka i obróciła się lekko w poszukiwaniu języka tego drugiego.

Lucjusz Malfoy ścisnął ją mocniej i obrócił do siebie, aby dostać się do jej rozgrzanej kobiecości, natomiast Severus pochylił się i zaczął całować jej szyję. Jego dłonie przesunęły się do przodu. Znalazły guziki jej koszuli rozpięły trzy z nich, po czym szybko wcisnęły długie palce pod biustonosz, ściskając sutki.

Hermiona wciągnęła głęboko powietrze, kiedy Lucjusz oderwał się od jej ust, aby skoncentrować się na swoich palcach, które ślizgały się właśnie po jej łechtaczce.

- Masz jakiś problem z dostaniem się do środka? – wyjęczała Hermiona.

- Czy kiedykolwiek miałem? – mruknął Lucjusz.

- Nie… i dzięki Merlinowi za to!

- Cisza…

Severus zdjął z niej koszulę, odsłaniając piersi, które uwolnił z miseczek biustonosza.

- O czym rozmawiały twoje koleżanki, że powstrzymały cię od dołączenia do… nas?

Szybko zdjęli z niej wszystkie ubrania, ich dłonie i usta drażniły każdy fragment jej ciała, rozpalając go.

Gdy uświadomiła sobie, że zaraz odda się na podłodze, w Sali eliksirów, dwóm mężczyznom, wzięła głęboki wdech, i zanim rozkosz uniemożliwiłaby jej składanie spójnych myśli, powiedziała:

- Och… O niczym, czym powinniście się martwic…